Fictie

Verder dan je ogen reiken

Tiny’s pieper gaat af. Mevrouw Kouwenaar, ziet ze op haar display. Op een draf verdwijnt ze richting kamer 15, waar ze het oude vrouwtje in erbarmelijke toestand aantreft. Mevrouw Kouwenaar is zwaar dement en volstrekt afhankelijk van hulp van derden. Ze heeft geen controle meer over haar spieren, noch over haar darmen. Nu krijgt ze wel incontinentiemateriaal, maar mevrouw Kouwenaar is altijd een dame van stand geweest. Toch probeert ze steeds om zichzelf te verschonen. Maar dat gaat jammer genoeg nog vaak mis. Zo ook nu. De ontlasting zit op haar huid, haar kleren en haar meubels. Mevrouw Kouwenaar zit angstig en vol schaamte op haar vuile stoel. Ze huilt zachtjes. Ze ziet er onmenselijk vies uit. Dan kijkt ze op en zegt met een nauwelijks hoorbare stem “Sorry hoor, ik wil je niet tot last zijn.”
Advertenties