Televisieseries

Rundfunk: Duitse leraar ontleed

Op 24 oktober begint het 2e seizoen van Rundfunk. Een mooie gelegenheid voor Tom Bouwman en mij om de figuur van ‘meester Heydrich’ (Pierre Bokma) eens nader te ontleden. Zoals we weten heeft deze docent Duits een nogal ontluisterende fascinatie voor een bepaalde periode van Duitsland, gelieerd aan een Oostenrijkse amateur-kunstenaar. Heydrich gaat onder het fileermes.

Doorgaan met lezen “Rundfunk: Duitse leraar ontleed”

Advertenties
Mededelingen

Nazi-occultisme op Brainwash festival

Morgen, zaterdag 27 februari, sta ik op het Brainwash festival in Den Haag te oreren over ‘Nazi-occultisme in de Wolfenstein game serie’ in het kader van de onvolprezen Academie van Nutteloze Kennis. Tickets zijn helaas uitverkocht, maar wat wil je ook met zo’n onderwerp!

Videogames

Celebratring Purim in Wolfenstein: The Old Blood

Wolfenstein. The Old Blood (2015) arrived in store earlier this month. It is a prequel to MachineGames’ highly acclaimed Wolfenstein. The New Order (2014). WOB is shorter than WNO: in about six hours you can play through two different locations: Castle Wolfenstein and the town of Wulfberg. For the true fans, WOB is a trip down memory lane. For the newbies: this is a good game to start playing the Wolfenstein series. For those who dig deeper: what is the Jewish feast Purim doing in a game series criticized for its (allegedly) Nazi fetishism and occultism?

Doorgaan met lezen “Celebratring Purim in Wolfenstein: The Old Blood”

Boeken

Heinrich Himmler: Hitlers belangrijkste handlanger

Himmler was Hitlers belangrijkste handlanger. Van ziekelijk ambtenarenzoontje werd hij de basis van de beruchte SS. In de nieuwe biografie van Longerich komt uit dat Himmler een grotere hekel aan christenen had, dan aan joden. Himmler wilde het christendom vervangen door een Germaanse pseudoreligie.

Lang was er geen wetenschappelijke biografie van SS-ReichsführerHeinrich Himmler (1900-1945) voor handen. Vorige jaar leverde de Duitse historicus Peter Longerich een formidabele prestatie door een vuistdikke en zwaar gedocumenteerde biografie op produceren. Een jaar later kwam een goede en leesbare Nederlandse vertaling op de markt. Centraal in Longerichs werk staat de vraag hoe een onbeduidende en ziekelijk onderwijzerszoontje kon uitgroeien tot de een-na-machtigste Nazi direct na Adolf Hitler.

Doorgaan met lezen “Heinrich Himmler: Hitlers belangrijkste handlanger”

Films

Unglourious Basterds: nooit voelde wraak zo perfect

Geweldmeester Quentin Tarantino gaat helemaal los in een fictionele versie van WO II. Centraal gegeven: joden vermoorden Nazi’s (en visa versa). Onder deze enorme simplificatie zitten Tarantino’s handelsmerken: excessief geweld, superbe (en vooral) lange dialogen een Mexican standoff en veel, heel veel wraak.

Doorgaan met lezen “Unglourious Basterds: nooit voelde wraak zo perfect”

Boeken

Titus Brandsma: de man achter de mythe

Titus Brandsma. De man achter de mythe van Ton Crijnen is een gedegen en uitgebalanceerd werk. Het boek is verfrissend en vernieuwend te noemen. Andere biografieën van onder andere Henk Aukes (1961) en Brocardus Meijer (1951) zijn meer hagiografieën dan biografieën, dat wil zeggen dat ze meer bestemd zijn om de heiligverklaring van Brandsma veilig te stellen dan een genuanceerd beeld van een complex mens te schetsen.

Crijnen wilde zeker geen heiligenleven schrijven. Hij vindt dat Aukes en Meijer zich soms verliezen “in lyrische beschrijvingen waardoor Dichtung en Wahrheit regelmatig en soms bijna onontwarbaar in elkaar overlopen” (p. 12). Naar mijn smaak geldt dat ook enigszins voor de Brandsma-biografie Als het goede maar gebeurt van Joan Hemels, die vorig jaar verscheen. Dit boek is weliswaar geen hagiografie te noemen, maar neigt soms ook naar eenzijdigheid en heldenverering.

Doorgaan met lezen “Titus Brandsma: de man achter de mythe”

Films, Performances

Cabaret: glitter en nazi’s

De film Cabaret is al een oudje uit 1972. Maar Liza Minnelli zet een fabelachtige Sally Bowles neer, die tegen alle dreigende tekenen van het begin van het Nazi-bewind een wereld voor glitter en schone schijn neerzet. Haar dubbele vlucht mislukt, net als die van alle andere karakters. En de eenzaamheid wordt altijd nog dieper als deze al was.

Doorgaan met lezen “Cabaret: glitter en nazi’s”

Films

Indiana Jones III: the Last Crusade

Deze laatste van de drie ‘klassieke’ Indiana Jones-films uit 1989 is gemakkelijk de beste. Niet alleen vanwege het bij vlagen hilarische spel tussen Harisson Ford (Jones junior) en Sean Connery (Jones Senior), maar vooral omdat de scriptschrijvers zich extra moeite getroost hebben. The Last Crusade is namelijk één van de voorgangers van de Da Vinci Codex-hype, alleen dan met nazi’s in plaats van leden van Opus Dei in de rol van slechteriken.

Doorgaan met lezen “Indiana Jones III: the Last Crusade”

Videogames

Return to Castle Wolfenstein: Hitler, Himmler, SS-ers en occultisme

(English version) Het spel The Return to Castle Wolfenstein (2001) van id Software, Gray Matter Interactive, Nerve Software en Activision is een bloedstollend (en erg bloederig) ‘first-person-shooter’. Behalve dat het kwalitatief een uitstekend spel is, is het verhaal element niet alleen creatief gevonden, maar ook nog eens doorspekt met occulte en esoterisch elementen. Leuk gevonden of is er meer aan de hand?

Doorgaan met lezen “Return to Castle Wolfenstein: Hitler, Himmler, SS-ers en occultisme”

Videogames

Return to Castle Wolfenstein: critique of Nazi occultism

(Nederlandse versie) The game Return to Castle Wolfenstein (2001) by id Software, Gray Matter Interactive, Nerve Software and Activision is a very violent ‘first-person shooter’. Besides being an excellent videogame in its own right, the storyline not only shows great creative imagination, but is also littered with occult and esoteric connotations. Nice work of fiction, or is there something more than meets the eye here?

Doorgaan met lezen “Return to Castle Wolfenstein: critique of Nazi occultism”