Fictie

Brief van Jezus: ‘Hallo’

Beste….,

Ach ja, ik weet niet eens je naam. Je hebt er zeker weten één, waarschijnlijk met zorg en liefde door je vader en je moeder uitgekozen. Ik zou je naam moeten weten. Ik behoor die te weten. Maar hij ontglipt me gewoon even…

Volgens mijn naam was ik voorbestemd om te redden. Of eigenlijk: de Eeuwige zou zijn werk door mijn handen doen. Maar het enige dat ik kon doen, was tekenen in het zand. Een naam kan een hele belasting zijn, zoveel hoop wordt erin opgesloten. Teveel hoop voor één mens om te dragen. Ze noemde mij naar één van de priesters uit het roemruchte verleden toen de wereld nog jong was. En naar één van de priesters die onder tranen terugkeerde naar hun vaderland. ‘De Eeuwige redt…’, maar waarvan en tegen welke prijs?

Doorgaan met lezen “Brief van Jezus: ‘Hallo’”

Advertenties