De gamegigiant Ubisoft heeft twee in-game podcasts uit haar nieuwste spel Watch Dogs Legion verwijderd via een update op 9 november. En dat terwijl het spel al eind oktober is uitgekomen. Reden voor de verwijdering van deze content is de stemactrice die Ubisoft voor deze twee podcasts had aangetrokken, de bekende Britse journaliste Helen Lewis. Lewis is namelijk recentelijk in ongenade gevallen bij het woke-gedeelte van de Legion-spelers, die via social media zowel Lewis als Ubisoft ter verantwoording riepen. 

De toorn van de immer waakzame hoeders van een schone, gezuiverde en politiek-correcte werkelijkheid was gewekt omdat de journalist, in 2017 al, het gewaagd had in een artikel in The Times haar twijfels uit te spreken over de Engelse wetgeving inzake gendertransities. Nou, dan hoef ik natuurlijk niet veel meer uit te leggen. De Amerikaanse comedyserie Southpark legde in 2015 al uit dat wie Caitlyn Jenner niet de mooiste, knapste en dapperste vrouw ter wereld vindt, het wel kan schudden

Ubisoft is bovendien een bedrijf dat heel erg zijn best doet om politiek correct te zijn. In de disclaimers voor de Assassin’s Creed-serie stond tot het deel Unity (2014) te lezen dat het spel gemaakt was door een ‘multicultureel team van verschillende religieuze overtuigingen’. Vanaf Syndicate (2015) echter was de disclaimer uitgebreid met ‘seksuele oriëntaties en genderidentiteiten’. Hoewel ik toch een fervent gamer ben, snap ik tot op de dag van vandaag niet waarom de seksuele voorkeur en/of genderidentificatie van de programmeurs op enige wijze invloed hebben op de kwaliteit van het videospel dat ze programmeren. Maar dat zal aan mij liggen.

Transgenders

Wat schreef onze Helen Lewis dan eigenlijk precies in The Times dat de woede van de woke-spelers heeft opgewekt? Dat transgenders moeten worden gediscrimineerd? Gecriminaliseerd zelf? Op een boot naar het continent moeten worden gezet? Verplicht psychologische hulp moeten krijgen? We gaan kijken.

Op 9 november 2017 schreef Lewis een artikel met de titel ‘A man can’t just say he has turned into a woman’ (‘Een man kan niet gewoon zeggen dat ie in een vrouw veranderd is’). Ja, dan hoef je eigenlijk niet meer verder te lezen. We gaan dat echter toch lekker doen. Lewis beschrijft het gevaar – al eerder opgemerkt door feministen en hun allies – dat het idee van fluïde genderidentificaties uiteindelijk zal leiden tot een verslechtering van de (pas verworven) rechten van vrouwen überhaupt.

Denk aan de discussie over transgenderatleten, een discussie die – heel opvallend – alleen plaatsvindt als een persoon zich als vrouw is gaan identificeren, en nooit andersom. Of denk aan de hoon die Harry Potter-schrijver en bekend feminist Rowlings ten deel viel toen zij zich kritisch uitliet over het idee dat ‘gender’ iets anders is dan een biologisch gegeven. Verschillende woke acteurs uit de Potter-films haasten zich in de social media om zich te distantiëren van de vrouw die hen miljoenen had opgeleverd, uit angst te worden meegesleurd in het spervuur van politiek correctisme. Bang om ook gecancelled te worden. Bang om gediskwalificeerd te worden.

Seculiere excommunicatie

En dat is natuurlijk het echte probleem. Niet dat er transgenders zijn die vechten voor hun rechten. Niet dat er journalisten of schrijvers (mannen en vrouwen) zijn die zich kritisch uitlaten over de ideologische discussie die ook om transgenderisme heen hangt. Nee, het echte probleem is dat een foute mening je een seculiere excommunicatie kan opleveren waar die goede oude Spaanse Inquisitie nog een puntje aan zou kunnen zuigen. En dan wordt het echt heel erg ingewikkeld. 

Want: gaan we nu elke vijf jaar onze collectieve culturele geschiedenis en bagage doorlichten op basis van de nieuwste politieke correctheid? Waar leidt dat toe? Vallende standbeelden van oude zeehelden die achteraf gezien toch flink last hadden van een – toentertijd onproblematische – rassenleer? Gecensureerde Disney-films waarin – toentertijd geaccepteerde – bepaalde culturele stereotyperingen worden opgehangen? 

Misschien moet Benedict Cumberbatch zijn excuses aanbieden voor het spelen van de rol van Sherlock Holmes, die immers gebaseerd is op het werk van sir Arthur Conan Doyle, die in zijn verhalen geregeld spreekt van ‘afschuwelijke wilden’ als hij niet-blanken beschrijft of steevast de frase ‘straatarabier’ gebruikt voor de schoffies van de Bakerstreet Irregulars. Of misschien moet koningin Elisabeth en premier Boris Johnson samen excuses maken voor het feit dat de Britse regering deze auteur tot de adelstand heeft verheven?

Het verwijderen van een stemacteur uit een videogame vanwege diens niet politiek correcte standpunten levert niets op, niets voor de acceptatie en bescherming van transgenders, niets voor publieke discussie, niets voor de kunsten. Het levert angst op en een onoprechte wokeness die slechts met de mond beleden wordt. Een cancelcultuur kan uiteindelijk nergens anders eindigen dan in zijn eigen annulering. 

Volwassen genoeg

Eigenlijk zou ik nu moeten oproepen om het spel Watch Dogs Legion te boycotten, maar dan maak ik mijzelf schuldig aan hetzelfde cancelling. Ga dus lekker dat spel kopen en spelen, maar kijk even onbezorgd naar oude Disneyfilms en lees die ouwe Doyle naar hartenlust. We zijn volwassen genoeg om te begrijpen dat de wereld veranderd is sinds Peter Pan of The Sign of the Four.

Bron: NPOradio1.nl