Ik vind levenslang inhumaan. Op het moment dat je tegen een mens zegt: jij moet dood, of jij verdient het om levenslang in gevangenis te zitten, dan
schrijf je iemand af. Dat past niet binnen een (post) christelijke samenleving. Ons juridische en gerechtelijke systeem is gebaseerd op de christelijke ethiek, waarbij ingebakken zit dat iedereen vergeven kan worden en een tweede kans verdient. Zo verdedigde ik mijn stelling in het Katoliek Nieuwsblad.

“Ik vraag me sterk af of je in een moderne democratie als die van Nederland, nog levenslang moet willen uitspreken. En hoe humaan dat is. Als je moet vaststellen wanneer iemand wel kans krijgt op een tweede bestaan, past terughoudendheid. Het is ingewikkeld genoeg om dat in een juridisch systeem vast te leggen. Dan kun je hard roepen dat je voor
zwaardere straffen bent, maar in wat voor systeem word jij liever beoordeeld? In een systeem, dat liever een schuldige te veel laat lopen? Of een systeem dat liever een onschuldige te veel veroordeelt (tot levenslang)?”

Bron: Katholiek Nieuwsblad