Oorspronkelijk werd het communiepincet, ook wel ‘heilig peutertje’ genoemd, vooral door de rijke katholieke kerkganger gebruikt om net voor het ontvangen van de communie de tanden van aanslag en achtergebleven etensresten te ontdoen. Aangezien de tongcommunie lange tijd de enige toegestane en gepraktiseerde manier van communiceren was, werd het gebruik van dit pincet door de priesters zeer gewaardeerd. De Nederlandse uitdrukking ‘daar zit een luchtje aan’ moet dan ook waarschijnlijk in deze context worden begrepen.

Aan het einde van het eerste kwartaal van 2020 is dit woord echter opnieuw in zwang geraakt, maar nu echter als aanduiding van het instrument waarmee de priester de geconsacreerde hostie op de hand van de gelovige legt zonder dat er sprake is van lichamelijk contact.

Dit lemma wordt u aangeboden door de redactie van het Lexicon van katholieke coronabegrippen.