‘Dankzij de videogame Pope Simulator kan iedereen in de rol van een paus kruipen’, kopt het Nederlands Dagblad gisteren. Journalist Hendro Munsterman beschrijft de game als volgt: ‘Het spel is ontwikkeld door het Poolse bedrijf Ultimate Games en stelt de speler in staat om de wereldwijde rooms-katholieke kerk te leiden en invloed uit te oefenen op de wereldpolitiek.’ Het artikel sluit af met een omineuze zin: ‘Het is nog niet bekend wanneer het spel op de markt komt’.

Ook internationaal is er aandacht voor Pope Simulator. Zo meldt de vermaarde religiejournalist John L. Allen dat hij met ontwikkelaar Ultimate Games gesproken heeft. Het Poolse bedrijf zegt dat het al $72.000 aan de ontwikkeling gespendeerd heeft. Ze verwachten in 2021 het spel te kunnen uitgeven. Reeds eerder hadden gespecialiseerde bladen zoals PCGamer het spel al opgemerkt.

Ik zou de eerste zijn om deze game te spelen, maar ik vraag me af of iemand ooit in staat zal zijn dit pauselijk tijdverdrijf daadwerkelijk in handen te krijgen. De ontwikkelaar heeft namelijk een track record van bizarre religieuze games die nooit het stadium van ‘coming soon’ lijken te verlaten. Ultimate Games staat namelijk ook in de Steam-winkel als uitgever van Priest Simulator sinds 24 december 2018, en van I Am Jesus Christ, sinds 7 december 2019.

In alle deze drie gevallen gaat het om simulation games met nogal inferieure graphics en een hoop beloftes die allemaal nog moeten worden ingelost. Maar de inhoudelijke overeenkomst is evident: je neemt de rol op van een rooms-katholieke priester, van de paus of van Jezus Christus zelf.

I Am Jesus Christ

Strikt genomen staat bij ‘I Am Jesus Christ’ een andere uitgeverij genoemd, het eveneens in Polen gevestigde PlayWay S.A. Wie echter de moeite neemt om naar de pagina te kijken op de jongste datum die ik vinden kon, 7 december 2019, ziet beide uitgevers gebroederlijk naast elkaar staan. Op de site van Ultimate Games staat PlayWay prominent als investeerder genoemd. Nu is het niet zo dat Ultimate Games geen spellen produceert. Op Steam staan 43 spellen genoemd, bijna allemaal simulatorspellen.  Maar hun lijst van aankomende titels beslaat meer spellen, namelijk 49.

Het kan allemaal toeval zijn uiteraard, maar laten we eens naar de ontwikkelaars van de drie spellen kijken. De ontwikkelaar van The Pope Simulator is Majda Games, een bedrijf dat in Steam geen eigen pagina heeft. Majda heeft naar mijn weten zelfs géén eigen website.

Door naar Asmodev, de ontwikkelaar van The Priest Simulator. Zij hebben wel een eigen Steam-pagina, maar daarop staat geen bedrijfsinformatie. Hun ‘portfolio’ bestaat uit maar liefst vijf spellen, alle nog in ontwikkeling. Ook hun eigen site geeft geen extra informatie.

SimulaM dan, de ontwikkelaar van I Am Jesus Christ, verwijst direct door naar PlayWay, de investeerder van Ultimate Games. PlayWay’s eigen Steam pagina geeft 25 uitgegeven spellen en een dubbel aantal spellen in ontwikkeling, waaronder Lust from Beyond over een cultus waarin een erotische godheid wordt aanbeden en Hell Architect, waarbij je de rol aanneemt van de helse manager zelf.

Deze game komt niet op de markt

Het complex van de Poolse uitgevers Ultimate Games en PlayWay voorspelt niet veel goeds voor de ontwikkeling van The Pope Simulator. Sterker nog, ik denk dat de game helemaal niet op de markt zal komen. Als dat onverhoopt toch gebeurt zal de kwaliteit teleurstellen. De kans bestaat dat achter al deze uitgeverijen en ontwikkelaars mensen van vlees en bloed zitten die oprecht bezig zijn met het ontwikkelen van hoge kwaliteit spellen. Maar ik betwijfel het zeer.

De dames en heren doen ook soms ook nauwelijks moeite om zich te verbergen. Kijk naar President Studio, wéér een simulator game uitgegeven door PlayWay en ontwikkeld door, je gelooft het niet, President Studio, dat slechts vier spelen in de Steam catalogus heeft staan. Je raadt het al: allemaal ‘te publiceren’ .

Een zucht naar aandacht

De redenen voor dit Poolse rookgordijn blijft speculeren, maar mijn educated guess is dat de mensen achter al deze namen van uitgevers en studio’s pogingen doen één of meerdere echte geldschieters voor hun projecten te vinden. Dan moet je nog maar hopen dat het geld dan ook voor daadwerkelijke game-ontwikkeling wordt gebruikt en niet ‘verbrandt’ in overlegstructuren en overheadkosten. Dergelijke ‘studio’s’ en ‘uitgevers’ proberen op allerlei manieren de aandacht van dergelijke geldschieters te krijgen, want de concurrentie is gigantisch.

Het aankondigen van uit te geven games met de meest bizarre namen en meest uiteenlopende onderwerpen is dan een vaker gebruikte manier om die aandacht te krijgen. Op een ironische manier hebben Munsterman, Allen en de andere journalisten die met veel plezier over ‘The Pope Simulator’ berichten zonder eerst rond te snuffelen op de pagina’s van Steam, de ontwikkelaars precies gegeven waar het hen allemaal om te doen was: aandacht.

Leugen

Een klein deel van mij hoopt ooit Priest Simulator, The Pope Simulator en I am Jesus Christ te kunnen spelen, maar mijn ervaring waarschuwt mij dat de kans klein is en de eventuele kwaliteit ondermaats. Het maken van reli-games is een vak apart dat zelfs binnen de grote game-studio’s zeldzaam is.

Te vaak hebben we games gezien van en voor christenen, die op geen enkele manier de toets der kritiek kunnen doorstaan. Ik denk aan Super 3D Noah’s Ark, Left Behind Eternal Forces, Jesus Christ RPG of de Adam’s Venture franchise. Niet te pruimen, noch voor gamers, noch voor christenen. The Pope Simulator is een fantoom. Helaas.

Bron: De Mediakathedraal