De tweeling Puk en Keesje, geboren in 2017, zijn kinderen van de 21ste eeuw. Wat houdt dat in en hoe ziet hun leven er straks uit? Vader Art Rooijakkers, journalist van Paorool, gaat op onderzoek uit. Deze keer: worden zij gelovig? En bij wie legde hij zijn oor te luister? Natuurlijk 🙂

Mensen willen zich niet meer associëren met oude woorden als religie en geloof, maar tegelijkertijd zie je allerlei vormen van religiositeit opduiken in boeken, films en videogames die allemaal te maken hebben met de vragen ‘wie ben ik en wat heb ik hier te doen’. Dat zijn godsdienstige vragen en die komen overal in terug, van Harry Potter tot Star Wars. Dus ik zou zeggen, we zijn net zo gelovig als vroeger, we noemen het alleen niet zo.

Nu ben ik de laatste om mijn dochters te onderschatten, maar toch lijkt het me sterk dat ze nadenken over de vragen des levens. Zien is geloven, getuige het succes van videobellen met opa en oma. Dus waar ze nu dan in geloven?

Dat papa ’s avonds terugkomt als hij ’s ochtends de deur uitgaat. Dat weten ze namelijk niet. Maar wanneer jij zegt ‘lieverds, tot vanavond’ en ze daarop vertrouwen, dat is het begin van geloof.

De welbespraakte theoloog gaat verder met een bloem- en woordrijke uiteenzetting over geloof, hoop en liefde. Een prachtige preek waarmee hij me terugvoert naar de godsdienstlessen op mijn rooms-katholieke basisschool. 

Bron: Het Parool