Halloween is voor de één een reden voor een leuk feestje, voor de ander een bron van ergernis. In die tweede categorie zitten wel vaker christenen die al dat gefleurd met dood, zombies en vampieren niet echt kies vinden. In het Katholiek Nieuwsblad ging ik (kort) daarover in debat.

Enkele quotes:

Over de angst om Halloween:

Er wordt plezier gemaakt en dat hebben oude Nederlandse calvinisten niet zo graag: dat doet ze aan paapse toestanden denken.

Over het lachen om de dood:

Bekijken Halloween als een vorm van feestvieren, omdat de dood niet het laatste woord heeft. Als er iets christelijks is, dan is dat wel de dood uitlachen.

Over de band tussen Allerheiligen (en Allerzielen) en Halloween (All Hallow’s Eve, ‘de avond van alle aureolen’):

Dat is mooi, omdat het gaat om de gemeenschap van gelovigen die zich uitstrekt over verleden, heden en toekomst.

Over het occulte karakter van Halloween:

Wie het Halloweenfeest occult vindt, raad ik aan om een hobby te zoeken. Dan heb je te veel tijd over. Net als de satanskerk: dat is een grap van mensen met te veel vrije tijd en fantasie.

Over satanisme:

Natuurlijk zijn er satanische groepen, maar die zijn klein en eerder uit op een totale omkering van de maatschappij dan dat ze maagden aan Lucifer offeren. Tegen hen zou ik ook zeggen: ‘Ga liever naar de katholieken. Dat is veel gezelliger.’