In De Basiliek in Veenendaal gaat vanavond de christelijke antiabortusfilm Unplanned in première. Is het debat over abortus in Nederland toe aan zo’n film? ‘Blijf weg uit praten over extremen, pas dan kun je debatteren’, zo adviseer ik in het Nederlands Dagblad. ‘Het is voorzichtig weer mogelijk om kritische vragen te stellen over de Nederlandse abortuspraktijk.’

‘Jarenlang kon dat niet, dat geldt ook voor euthanasie: er moest vooral veel kunnen. Was je kritisch, dan werd je al gauw versleten voor christengekkie. (…) Omdat we kinderen steeds vroeger in leven kunnen houden, kruipt de medische wetenschap naar de abortusgrens van 24 weken toe. (…) Een vrouw heeft het recht zelf te kiezen voor een abortus, zeggen voorstanders, maar ook het recht om een kind te houden.’

‘Het helpt dan niet dat vanuit een christelijke-spiritueel standpunt te voeren, in taal van ‘God heeft het leven gegeven’, want daar heeft een seculier iemand niets mee. Ik ben een prolifer, zeg maar. Maar ik ben niet voor een totaalverbod op abortus. Er zijn redenen te bedenken dat het de minst slechte oplossing is: bijvoorbeeld als het leven van de moeder in gevaar is.’

‘Blijf in de discussie weg uit extremen, waarin iemand met voorbeelden komt als: “Ik ben als twaalfjarige structureel door mijn oom verkracht en daardoor ongewenst zwanger geworden.” Dat zijn uitzonderlijke situaties. Kijk liever naar hoe het over het algemeen gaat met abortus. Vaak is het zo dat het een oplossing moet zijn voor zwangerschappen die niet uitkomen. Ga daar het maatschappelijk debat over aan. Met praten over het gemiddelde bereik je elkaar eerder dan door in uitersten te denken.’

Bron: Nederlands Dagblad