BN/de Stem

Geurhinder


We stoken teveel hout. Tenminste dat vindt het Platform Houtrook en Gezondheid. 14 procent van de Nederlandse huishoudens heeft een houtgestookte installatie. En volgens het platform neemt het gebruik ervan toe, inclusief de overlast van omwonenden: gezondheidsklachten, roetneerslag en geurhinder.

bndestem

En dan word ik een beetje kriegelig. In de eerste plaats omdat Nederland op deze manier langzaam maar zeker verandert in een rubbertegeldictatuur waarin elke vorm van mogelijk gevaar obsessief vermeden moet worden met als gevolg dat het merg uit het menselijk leven gezogen wordt. Leuke dingen hebben namelijk de nare neiging ook gevaar op te leveren: tabak (longkanker), alcohol (korsakov), seks (geslachtsziekten), sporten (blessures), spelen (uit bomen vallen), auto rijden (ongelukken) en zelfs het leven zelf (daar ga je namelijk ook dood aan).

Maar vooral het woord geurhinder vind ik intrigerend. Mijn lief en ik genieten altijd als we ’s avonds door landelijk gebied rijden. De geur van brandend hout brengt mooie herinneringen boven aan een meer primitief leven dat we nooit gekend hebben. Dat is bitterzoet gevoel: heimwee naar een tijd die je niet gekend hebt.

Maar als je het over geurhinder hebt, dan wil ik gaarne het lijstje aanvullen. Ruftende ruimte-innemers in de trein, kebab-met-knoflook etende kanshebbers in de bus, zwaar zwetende zombies in de vliegtuigen, onzekere zakenmannen met zoveel zilte au de cologne om een weeshuis 24 uur onder zeil te brengen, dampende dieselauto’s met footprint van 50 dennenbomen. En dan heb ik het nog niet eens over de lieflijk geurende luiers van pasgeboren medemensjes, die eigenlijk alleen door mannen-in-witte-pakken verantwoord kunnen worden afgevoerd.

Ik ben oprecht bang dat we in Nederland bezig zijn elkaars leven zoveel mogelijk te zien in termen van last, overlast en hinder. Het adagium lijkt: ik ben alleen gelukkig als ik nul last heb van anderen. Dat levert uiteindelijk een benauwd leven op: eenzaam en bang. Draai het eens om. Als we elkaars ‘lasten’ nu eens gewoon dragen, dan ruikt de wereld naar poepluiers en houtvuurtjes, maar ook naar vriendelijkheid en werkelijke tolerantie.

Bron: BN/de Stem

Advertenties