BN/de Stem

Anton


Afgelopen vrijdag ontvouwde zich een klein politiek drama waar de rooms-katholieke kerk patent op lijkt te hebben. Het in Den Bosch gevestigde Katholiek Nieuwsblad ontsloeg zijn eigen hoofdredacteur, Anton de Wit, en directeur Patricia Kager. Allebei nog kakelvers, nog geen jaar binnen. De organisatie is onthoofd, de krant ontredderd achtergelaten.

bndestem

In de pers wordt gesproken van een ‘onoverkomelijk probleem’ in de ‘bedrijfsmatige organisatie’. Ik vind het netjes dat de vuile was binnenshuis gedroogd wordt, maar een beetje meer openheid zou fijn zijn geweest. Nu is het wel heel makkelijk om in het wilde weg te speculeren.

Het Katholiek Nieuwsblad is als het dorpje uit Asterix en Obelix. In heel Nederland is er geen enkel r.k.-medium meer over, behalve het KN dat dapper weerstand blijft bieden tegen haar overweldigers. Behalve tegen de dalende advertentiemarkt en de algehele malaise in de krantenindustrie vecht het dappere krantje vooral tegen zijn eigen demonen.

Voordat de midden-orthodoxe De Wit het roer overnam, zaten we opgescheept met wel erg vreemde snuiters. Eerst was daar Mariska Orban-de Haas die binnen en buiten de Catholica gekend wordt door haar anti-abortusbrief aan toen nog VVD-Kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert. We lachten, maar schaamden ons ondertussen dood. Daarna zette Henk Rijkers zich op de troon, die de krant veranderde in een verzameling onsamenhangende scheldpartijen op evolutionisten, Darwinisten, kerkelijke modernisten (iedereen die niet terug wil naar de jaren vijftig) en vooral op de (nooit bewezen, maar telkens gesuggereerde) pedoseksuele voorkeur van oud-ambtenaar Joris Demmink.

En nu is De Wit ook weg. En we weten niet waarom. Ik hou mijn hart vast. Niet dat ik het Katholiek Nieuwsblad nu zo’n geweldig medium vind, maar we hebben verder niets meer over. De Volkskrant, de KRO, het CDA, zijn net zo katholiek als de meeste scholen: je merkt er niets van. En hoewel Nederlands Dagblad, de EO en de ChristenUnie hun best doen ook voor rooms-katholieken een warm nest te zijn, niets gaat boven de geur van het eigen nest.

Ik hoop dat ze het redden. Maar ik vrees het ergste. Jammer.

Bron: BN/de Stem

Advertenties