Eerlijk gezegd vind ik die hausse aan adventskalenders best wel mooi. Ik ben geen cultuurpessimist, dat komt door mijn rooms-katholieke achtergrond, denk ik. Ik zie veeleer God aan het werk in onze samenleving dan zijn grote tegenstrever. Wat mij betreft stimuleren de whisky- en erotische kalendertjes-met-hun-hokjes-die-je-elke-dag-mag-openmaken de in onze tijden zo vaak ondergewaardeerde deugd van geduld. Ze ademen een blijde verwachting op wat komen zal, een gevoel dat zo kenmerkend is voor de advent, de periode waarin christenen verwachtingsvol uitzien naar de geboorte van het Kerstkind.

kerkenleven.jpg

Wachten moet je, steeds een hele dag en een hele nacht. Geduld hebben vinden we over het algemeen heel ingewikkeld. Instant behoeftebevrediging krijgen we toegeschreeuwd door media en commercie. Je wilt het, en je wilt het nu! Gebrek aan geld is geen probleem, lenen is bijna altijd een optie. De adventskalender daarentegen, hoe klein ook, helpt ons te oefenen met uitstellen, wachten en ontwikkelen van geduld. En of je nu een erotische kalender neemt of eentje met koekjes en snoepjes voor je kat of hond, er is elke dag even dat magische moment waarop je weer een deurtje mag openmaken.

Het voert je misschien terug naar je kindertijd, waar je samen met vader en moeder de ouderwetse kalender opende. De spanningsvolle verwachting raken we gemakkelijk kwijt als we de eerste naïviteit van onze kindertijd ontgroeien. We smachten vaak naar een tweede naïviteit, maar die vinden we zelden. Misschien, heel misschien, duikt het op als we weer een vakje mogen openmaken. Religie is niet passé in onze samenleving. Religie transformeert en is meer en meer te vinden in reclames, romans, films en videogames. Het betekent natuurlijk niet per se dat mensen nog steeds geloven zoals hun grootouders dat deden, wel dat christelijke symbolen en begrippen diep verankerd zijn in ons collectieve culturele geheugen.

Heel lang geleden pikten de christelijke missionarissen allerlei elementen uit de heidense cultuur. Kerstbomen, kerstballen, Allerheiligen en Allerzielen enzovoorts komen voort uit het heidendom. Nu vindt het omgekeerde plaats. De seculiere cultuur shopt zich een ongeluk in de christelijke traditie voor de eigen doeleinden. Denk aan devotiekaarsen in de tuincentra of rozenkransen in de sieradenwinkels. En nu zijn er dus ook de adventskalenders-met-flesjes-wijn van de superboer.

Vervelend voor ons? Nee, hoor. Het is een uitgelezen kans voor een goed gesprek.

Bron: Kerk & Leven

Advertenties