BN/de Stem

Slimmer


Begin deze week reed ik naar het altijd mooie Leuven in België voor een wetenschappelijk congres waar ik u verder niet mee ga vermoeien. Op de Vlaamse wegen zag ik een paar keer een merkwaardig reclameblok staan. Een meisje laat ons een kleurplaat zien van wat waarschijnlijk een auto moet voorstellen. De tekst erbij leest: ‘Mijn pappa is slimmer dan de file’. Kijk, en dan heb ik weer iets om over na te denken gedurende de heen- en later terugreis. Slimmer dan de file, hoe werkt dat?

bndestem

Op het eerste gezicht lijkt het geen prestatie. De file als geheel kan niet denken – slimmer zijn is dan niet echt een prestatie – zeker niet als je de mensen meerekent die in die file geparkeerd staan. Filerijders zijn namelijk niet het topproduct van miljoenen jaren evolutie, noch het postmoderne equivalent van de Bijbelse koning Salomo. Ik zal dat uitleggen.

In de 45ste auto links zit Janneman. Hij denkt aan het weekend dat voor de deur staat. Tweemaal 24 uur dat hij niet bij die aantrekkelijke secetaresse van hem kan zijn, met wie hij al twee maanden een stormachtige affaire beleeft. Maar Janneman denkt niet echt na, dat doet zijn geslachtsdeel voor hem. Als Janneman echt slim was zou hij beseffen dat de schone dame op zijn werk de affaire alleen leuk vindt omdat het een verboden liefde is.

Twee auto’s daarachter zit Daniella. Ze herhaalt in haar hoofd, al voor de duizende keer deze dag, het gesprek dat zij zoëven op het werk gehad heeft. Met haar twee mannelijke leidinggevenden. Over opslag, over een carrière, over een glazen plafond. Ze scheldt op zichzelf dat ze zich niet hard genoeg heeft opgesteld, niet aggressief genoeg haar recht heeft opgeëist. Maar Daniella denkt niet, ze is verdrietig. Als ze slim was, had ze al lang begrepen dat haar toekomst in een ander bedrijf ligt, aangezien sommige plafonds inderdaad ondoordringbaar zijn.

En zo staan er tienduizenden elke dag in de file. Gelukkig kan ik er met de motor dwars doorheen rijden.

Bron: BN/de Stem

Advertenties