BN/de Stem

Vrienden


Een maand of wat geleden kreeg ik een heel vreemd berichtje in mijn Facebook messenger. ‘HG*^%*&BVBN’ stond er, of zoiets. Afzender was een oude vriendin van de middelbare school. Niet zo maar een vriendin, maar mijn beste maatje. Zelfs mijn getuige op het huwelijk tussen mijn lief en mij. Maar ik had het contact verloren. Soms heb je vrienden in jaren niet gezien.

bndestem

Ooit was je elkaars beste maatje, maar om de een of andere onmogelijke trivialiteit is het contact verbroken. Soms niet uit kwaadheid, meestal niet met een fikse ruzie. Veel vaker droogt de rivier op tot een lullig stroompje dat de eerste de beste zomer niet overleeft.

Ik beantwoordde deze vreemde manier van contact zoeken met een enthousiast en beter leesbaar bericht terug. ‘O, sorry. Ben jij het?’ was het antwoord. ‘Mijn zoontje is op mijn mobieltje aan het spelen. Maar hoe is het met jou?’ Vriendschap is nooit echt over. We hebben direct een afspraak gemaakt. Bijna twintig jaar hebben we elkaar niet gezien. Zij kent mijn lief, maar niet onze kinderen.

Ze is getrouwd nu. Met een geweldige man met een Friese naam die mij aan de noordse mythologie doet denken. Drie geweldige kinderen met oudtestamentische namen, elk een belofte voor een zichzelf openbarende toekomst. We spraken af tijdens hun vakantie. Ze zaten in een hutje zonder stroom in een bos, ergens in het Brabantse achterland. Het regende al dagen onafgebroken. Geen wasmachine in de buurt.

Wij boden aan hun kleren te wassen en – vooral – te drogen. Onze dochter zat hen voor te lezen. Onze zoon inspecteerde de hot tub buiten. Friendship nevers dies, it just fades away. Maar als je elkaar dan weer ziet, maakt zij je zin af die je zo lang geleden niet hebt kunnen afmaken. En je vraagt je af waar de tussentijd gebleven is.

Gisteren gingen we weer terug. Voor de hot tub. Voor de droge kleren. Maar vooral omdat je niet los kan laten wat je net tot je eigen stomme verbazing hebt teruggevonden.

Bron: BN/de Stem

Advertenties