Videogames

Mass Effect Andromeda kan niet bekoren


Na de uiterst succesvolle trilogie (2007-2012) over commander Shepard en zijn strijd tegen de allesvernietigende robots uit de intergalactische ruimte, mag Mass Effect Andromeda (2017) vijf jaar later het stokje van de franchise overnemen. Met – helaas – nogal matig succes.

170713212529.IMG-p07mass-effect-andromeda-8ykt.shrinkcentercrop.702x306.jpg

Het verhaal van Mass Effect Andromeda speelt zich af tussen deel 2 en 3 van de oorspronkelijke serie. De dominante rassen van de Melkweg – waaronder de mensheid – sturen elk 20.000 vrijwilligers op een 600 jaar lange missie naar de nabijgelegen Andromedanevel. Het is een enkeltje, dus de vrijwilligers zien hun geliefden in de Melkweg nooit meer terug. Op zoek naar vrijheid en avontuur of op de vlucht voor hun verleden laten de emigranten zich invriezen in meerdere transportschepen, met een verwijzing naar Genesis ‘arken’ genoemd.

Wie laat je ontvriezen?

In Andromeda aangekomen blijken de uitgekozen planeten allesbehalve geschikt voor kolonisatie, bedreigt een raar natuurfenomeen – ‘the scourge’ – de rondvliegende ruimteschepen en verzet een agressief ruimteras – ‘the kett’ – zich tegen elke vorm van vreedzame communicatie. In deze puinhoop moet de gamer de rol van Scott of zijn zus Sara Ryder op zich nemen om als pathfinder een nieuw thuis voor de mensheid en de andere meegereisde rassen te vinden.

Al met al een leuke premisse voor een spannende game die meerdere genres in zich draagt. Andromeda gedraagt zich soms als een tactische shooter, soms als een lichte role playing game, waarbij je moet kiezen waarin je je pathfinder wilt laten specialiseren. Soms is Andromeda meer een loot game, waarin je talloze wapens en andere uitrustingsstukken kunt buitmaken die je net dat ene voordeel in de strijd geven. Maar het spel geeft je ook managementtaken. Welke soort experts laat je ontvriezen (en welke niet) – de militairen of de wetenschappers?

Mimiek

Je moet planeten afschuimen op zoek naar ruwe materialen, soms in je ruimteschip, soms met een geüpgrade versie van de terreinwagen uit deel 1. Op elke missie mag je twee teamleden uitzoeken en meenemen. Die moet je natuurlijk wel aansturen. Anders zijn ze nogal onhandig.

Andromeda is geen slecht spel, maar het kent enkele vervelende minpunten, die vooral storend worden als je het spel langer speelt. Dat geldt ook als je het spel niet vergelijkt met zijn drie voorgangers. Net na de release was er veel kritiek op de slechte gezichtsmimiek van Ryder en de andere karakters. Bioware heeft daarvoor een patch uitgebracht die verbetering bracht. Maar het is nog niet veel. Ook konden in de originele versie langdradige, maar veelvoorkomende tussenscènes niet worden overgeslagen. Ook dat is deels verholpen.

Los van deze (kleine) technische problemen kampt Andromeda met grotere problemen. Het verhaal is futloos en wil maar niet op gang komen. Je hopt feitelijk van planeet naar planeet om daar precies hetzelfde te doen wat je al eerder deed. Alleen de kleurtjes van de planeet zijn anders. De side missions zijn al even saai. Een groep wetenschappers is verdwenen, ga ze vinden/redden/hun lichamen ophalen. Een groep heeft zich afgescheiden van de rest van de kolonie, roep ze tot de orde. Enzovoorts.

Focus

Daarnaast wil Andromeda de gamer gewoon te veel tegelijk laten doen – shooter, rpg, exploring, management – dat focussen onmogelijk wordt. Een probleem dat bijvoorbeeld Fallout 4 ook parten speelde. Natuurlijk moet je een game op zijn eigen merites beoordelen, maar je kunt niet voorkomen dat je gaat vergelijken. En dan is Andromeda gewoon te licht.

Bron: Nederlands Dagblad (oorspronkelijk op 14 juli 2018)

Advertenties