Videogames

Dishonored 2. Wreedheid vs. genade


Gewapend met een sabel, pistool en magische krachten moet de speler elke keer opnieuw een belangrijke beslissing nemen: iedereen snel ombrengen of langzaam maar zeker je tegenstanders een voor een verdoven.

In 2012 was Dishonored een ware sensatie. Critici en gamers prezen de vrijheid die spelers hebben om elk level op meerdere manieren te benaderen, maar ook het achtergrondverhaal is uniek in zijn combinatie van magie en steampunk. De grootste uitdaging van Dishonored was echter dat je het spel ook kon uitspelen zonder één tegenstander te vermoorden of zelfs maar door iemand gezien te worden. Het
spel werd er langer en veel moeilijker van. Velen vonden dat een groot voordeel.

Corvo of Emily

Dishonored 2 gaat door waar deel 1 ophield, zowel in het verhaal als in de gametechniek, en gooit er zelfs een kwalitatief schepje bovenop. Opnieuw kan er met de keizerlijke bodyguard Corvo gespeeld worden, maar er kan ook voor Emily, de jonge keizerin gekozen worden. Dat is een moeilijke beslissing, omdat beide helden een heel ander pakket aan magische krachten hebben. Zo kan Corvo dieren of mensen tijdelijk overnemen om ergens ongezien binnen te sluipen. Maar Emily kan verschillende vijanden aan elkaar ‘verbinden’. Sla je er eentje bewusteloos, dan vallen ze allemaal tegelijk om.

Boze tante

Nu wordt de keizerlijke troon van het eilandenrijk bedreigd door een plots opduikende tante met hele slechte manieren. De rest van het spel is de speler bezig om haar van de troon te stoten. Hiervoor moet Corvo (of Emily) verschillende stevige tegenstanders uitschakelen of informatie ontfutselen. En net zoals bij elke andere tegenstander heb je een harde en een milde weg. Zo kun je Breanna Ashworth, een soort steampunk-heks, gewoon neersteken, maar je kunt ook haar machines zo saboteren dat ze haar magische krachten kwijtraakt.

Keuzes

In veel games met een moraalsysteem maakt het eigenlijk alleen voor het verhaal uit welke keuzes je maakt. Qua spel zijn er nauwelijks consequenties. Dat is in Dishonored anders. Natuurlijk becommentariëren je medestanders omstandig je wreedheid als je alles en iedereen in een level hebt neergemaaid, maar ook je ‘chaos level’ zal dan stijgen. En hoe meer ‘chaos’, hoe meer bloedvliegen je tegenkomt. Ook zorgt een hogere chaos ervoor, later in het spel, dat bepaalde gebeurtenissen echt niet meer te controleren zijn door de speler, vaak met ongewenste gevolgen.

Level design

Qua level design zijn de makers echt boven zichzelf uitgegroeid. In een bepaald level, het Clockwork Mansion, kun je door het manipuleren van handels de hele indeling van het huis laten veranderen. Het huis vormt daarmee niet alleen een level-grote puzzel, maar daagt de speler ook uit creatief te zijn. Door je magische krachten in te zetten kun je ook achter de muren komen en de puzzel helemaal vermijden. Je kunt tegenstanders in de val lokken en zo opsluiten in een afgesloten gedeelte van het huis.

Wetenschapper

De eindbaas van dit level is de immorele wetenschapper Kirin Jindosh. Je kunt hem neersteken, maar dat is te gemakkelijk. Beter zet je hem op een van zijn eigen martelapparaten en geef je hem het verstand van een kind. Misschien is doden dan humaner, maar het spel oordeelt van niet: minder chaos.

Dishonored 2 is een geweldige game voor de wat geduldigere gamer die graag wil puzzelen en die geniet van de vrijheid om het spel helemaal op zijn eigen manier te spelen: Als wrede of juist genadiger speler.

Bron: Nederlands Dagblad

PS. I finished the game in 4h 41m 23s with 100% merciful (didn’t kill anyone) and 100% ghostly (never detected). I am actually quite proud of myself 🙂

dishonored

And I got the two corresponding achievements to prove it 🙂

dishonored-achievements

Advertisements