Inside. Het geheim ligt binnenin


Inside van de Deense maker Playdead kan zijn gehypte verwachtingen waarmaken. En dat is een uitzondering in de wereld van de games. De game laat de speler achter met een hoop onbeantwoorde vragen, maar laat hem vooral nadenken over de vraag hoe vrij de mens nu eigenlijk is. En het antwoord van Inside lijkt niet hoopgevend.

In 2010 scoorde het toen nog volstrtekt onbekende Playdead een ongekende hit met de game Limbo. Limbo concentreerde zich op een deprimerend soort ‘halfleven’ waarin de dood geen echte consequenties heeft, en het leven een zinloze herhaling van zetten. Begin en einde van het spel haakten in elkaar, waardoor je als speler het idee kreeg opgesloten te zitten in een oneindig rad van wedergeboorten.

Dystopie

Inside gaat op dit dystopisch pad verder. Ook Inside geeft de speler geen enkele houvast als ie met het spel begint. Een gezichtloze jongetje verschijnt aan de linkerkant van het scherm tegen de achtergrond van een koud en vochtig bos. Het enige dat ’t ventje kleur geeft, is een rode blouse. Tegen de verder in monotone grauwtinten geschetste spelwereld doet de rode blouse denken aan het meisjes-met-het-rode-jasje in de verder in zwart/wit geschoten film Schindler’s List.

De associatie tussen de naamloze protagonist van Inside en facisme is niet vergezocht. Voor zover het verhaal zich raden laat, speelt Inside zich af in een dystopische wereld, ergens in de nabije toekomst. Mannen in zwarte pakken en witte maskers op drijven grote groepen willoze mensen naar een fabriekspand. Blaffende honden, automatishce cameras, mind control, wanstaltelijke medische experimenten, de hele mis-en-scene doet denken aan Nazi’s en hun vernietigingskampen.

Puzzelen

Hoewel Inside de speler geen enkele aanwijzing geeft over de besturing van het mannetje noch van het doel van het spel, wijst dat alles zich min of meer vanzelf. Je kan niet veel meer dan rennen, springen en objecten verplaatsen. Het oplossen van kleine, niet al te moeilijke physics puzzles is dan ook de belangrijkste bezigheid in het spel.  Voor de rest ga je dood, heel erg veel dood. In Limbo ging je ook op de meest creatieve manieren voortdurend dood, maar dat had vaak iets weg van een onfortuinelijk ongeluk. In Inside wordt je echt vermoord: gewurgd, doodgeschoten, geëlectrocuteerd, of verdronken. Inside is geen spel voor gevoelige mensen.

Het einde van het spel is even hilarisch als afschuwwekend, en laat de speler met vele vragen achter. Wie handig genoeg is, weet gedurende het spel nog een aantal light orbs te vinden, verborgen op moeilijk te vinden locaties. Als je ze allemaal hebt gevonden, kan een secret ending vrijspelen. Dit einde voegt nog een extra betekenisniveau aan de toch al zo complexe verhaal. Wie de boodschap van het spel tot zich laat doordringen, vraagt zich na het spelen van Inside af wie in het spel nu precies de lakens uitdeelt, de speler of een andere macht. En wie het geheime einde van het spel vindt, moet zich afvragen of hetzelfde niet geldt in de wereld buiten het spel.

Bron: Nederlands Dagblad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s