Hawick 


Hawick, een Schots dorpje ergens op Scotish Borders. Het is zondag. En de lokale geloofgemeenschap verzamelt zich in een lelijke roze-geel geverfde doos die voor een katholieke kerk moet doorgaan. Het kerkje oogt vol, voornamelijk met ouderen. De leegloop heeft ook Schotland hard getroffen.

De ingevlogen pastoor – father Blackwell – is te laat. Net voor de schuldbelijdenis verklaart hij waarom. ‘Traffic jam, sorry.’ Echt? Verkeersdrukte op zondagochtend in deze regio is net zo zeldzaam als een speelzieke Schot. Ik denk dat de vertraging van father Blackwell eerder te danken is aan het echtpaar Roze en Rood dat de euvele moed gehad heeft de speciale parkeerplek direct voor de kerk in te nemen.

Voor ons zit een jonge vrouw. Haren in een rommelknot. Handen verstopt in een te grote trui. Schichtig kijkt ze om zich heen. Ze rommelt met de boekjes en blaadjes die we meegekregen hebben voor de mis. Dan draait ze zich om. Een bleek en moe gezicht, onder een dikke laag foundation, bloedeloze lippen. Ze ziet er ziek uit.

Ze vraagt of wij ‘hier’ bekent zijn. Nee, niet echt. ‘Maar jullie zijn toch wel katholiek?’ vraagt ze dwingend. Ja, probeer dat maar eens te ontkennen. ‘Mag ik hier te communie?’ vraagt ze. Ik zeg: ‘Waarom niet?’ – ‘Ik ben niet nuchter. Ik ben vanochtend een meat roll gegeten. Ik ben een beetje ziek.’ En daarop volgt met horten en stoten het hele verhaal – father Blackwell is toch te laat.

Dat ze uit Roemenië komt, dus Orthodox. Dat ze met haar boy friend is meegekomen naar Schotland. Dat ie drie dagen op, drie dagen af op in een visfabriek werkt, één uur rijden verderop. Dat ze eigenlijk te ziek is om uit bed te komen. Dat ze toch naar een eucharistieviering wilde. En dat ze zich zorgen maakt of ze wel mocht communiceren. Ik overtuig haar.

Na de mis, die volgens haar belachelijk kort duurde, besluit ze toch naar huis te gaan. Te ziek. In de parochiezaal, aan de sterke Engelse thee, leg ik mijn gastvrouw uit wat er gebeurde. ‘Ik heb haar maar namens jullie welkom geheten,’ besluit ik. ‘Namens God bedoel je,’ zegt mijn gastvrouw.

Buiten breekt de zon door.

Bron: BN/de Stem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s