Het bloed van de martelaar


Frankrijk rouwt. Alweer voor de zoveelste keer. De katholiek kerk rouwt. Ook al voor de duizend-en-zoveelste keer. Frankrijk rouwt om de zoveelste terroristische aanslag die de idylle van de Vijfde Republiek langzaam kapot beukt. Het is dezelfde zinloze geweld dat de Duitsers doet jouwen om het politiek hoofd van Angela – Wir Schaffen Das – Merkel. En de terroristen? Die lachen in hun vuistje. Hun zogenaamde kalifaat is gebouwd op het zaad van haat en uitsluiting, op oog om oog en tand om tand, gevallen op de vruchtbare aarde van de achterbuurten van onze metropols. Hoe meer wij ons uit het lood laten slaan, en hoe harder wij willen terugslaan, hoe blijer onze vijand. Onze haat is hun levenselixer.

Hoe anders de reactie uit kerkelijke hoek. Bisschoppen uit binnen- en buitenland, tezamen met duizenden priesters en andere gelovigen, rouwen gezamenlijk om de dood van pastoor Jacques Hamel, gestorven in het harnas, gekeeld tijdens het vieren van de eucharistie. Het woord ‘martelaar’ is bevuild geraakt door dezelfde Islamitisch geïnspireerde dwaallichtjes die hem hebben vermoord. Zij menen dat een martelaar vooral anderen doet sterven voor het geloof. Pastoor Hamel zag dat vast anders. Hij nam niemand mee, alleen zichzelf, en misschien zijn aan het kruis doodgemartelde God.

‘De martelaren zijn het zaad van de kerk’ klinkt het nu uit vele katholieke kelen. Ze echoën de kerkvader Tertullianus (ca. 160 – ca. 230), een kerkelijke brombeer die zijn jonge kerk staande wilde houden te midden van Romeinse vervolgingen. De christelijke kerk is inderdaad gebouwd op het zaad van de martelaren, maar niet zoals IS met hun kalifaat pogen. Onze martelaren roepen om vergeving in plaats van wraak. Onze geestelijke leiders roepen op tot gebed in plaats van harde actie. Onze beschaving verwelkomt de woorden van solidariteit van hen die zich distantiëren van onze beulen.

Wij zullen overwinnen. Niet door het volume van onze stem, maar door de stilte van onze gebeden. Wij zullen overwinnen. Niet door de kracht van onze legers, maar door onze solidariteit met de gevallen, de vluchtelingen, de armen. Wij zullen overwinnen. Niet door te winnen, maar door te sterven. En uit ons bloed vormt zich de nieuwe wereld.

Pastoor Hamel, rust in vrede. Uw offer is niet onopgemerkt gebleven.

Bron: nporadio1.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s