Father Brown


Ik weet niet of u ook de serie Grantchester heeft gezien. Had u zeker moeten doen. De serie draait om de Anglicaanse priester Sidney Chambers, die in een slaperig Engels dorpje uit de jaren vijftig het ene na het andere moordmysterie weet op te lossen. Dit tot grote ergernis en bewondering van de lokale politie-inspecteur Geordie Keating.

Het wachten op het aangekondigde derde seizoen wordt gelukkig wat verzacht door een andere priesterdetectiveserie, Father Brown. De KRO heeft een zekere faam opgebouwd als het om detectives gaat, vaak tegenover majeure sportevenementen als de Europese Kampioenschappen voetbal, de Tour de France of de Olympische Spelen. Als je namelijk niet zoveel om sport geeft, ben je knap zuur deze zomer.

Father Brown is het geesteskind van de vermaarde Engelse auteur G.K. Chesterton, die zich later in zijn leven tot het rooms-katholicisme bekeerde. Ja, sorry hoor. Ik kan er ook niets aan doen dat de echte meesters zich altijd weer tot de moederkerk keren. Deze keer wordt de rol van priesterdetective gespeeld door Mark Williams, bij het grote publiek bekend als meneer Athur Weasley (Wemel) in de Harry Potter films.

Ook deze serie speelt in de veilige jaren vijftig van de vorige eeuw in een slaperig Engels stadje. (Wat is dat toch met die setting?) Deze Brown is het totale tegendeel van Sidney Chambers uit Grantchester. Hier geen mooi man, verscheurd door liefde en passie, maar een wat saaiïge man die dankzij het ‘zegel van de biecht’ de waarheid achterhaalt. Chambers’ leven is een zelfkwelling, terwijl Brown één en al tevredenheid uitstraalt.

Er gaat een wonderbaarlijke aantrekkingskracht van uit, van deze detectivepriesters uit langvervolgen tijden. Ze staan op afstand met hun gekke kleding, hun exotische keuze voor een instituut dat in onze ogen haar houdbaarheidsdatum heeft overschreden, en hun onbaatzuchtige inzet voor de gemeenschap.

Brown en Chambers verschillen dan ook lichtjaren van hun archetypische voorganger Sherlock Holmes. Het geesteskind van Arthur Doyle is belust op kennis en op juridische rechtvaardigheid. De zaak moet worden opgelost en de boosdoener gestraft. Brown en Chambers gaat het om nog iets anders: compassie en verzoening. De priesters gaan verder waar de detective stopt: op de drempel van de vergeving. Kijken dus.

Bron: BN/de Stem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s