Bedelaars confronteren ons met onze machteloosheid


Nijmegen verbiedt bedelen bij de plaatselijke Albert Heijn. Snap ik wel. De stank is afschuwelijk. Maar het is niet de stank van hun ongewassen lichaam, maar van onze schaamte, die hen vraagt: waarom besta jij eigenlijk? Beluister ook de uitzending.

Ik kwam haar net nog tegen, op het station ‘Hilversum Mediapark’, op weg naar de radio-uitzending van vanavond. Afgetrapte kleding, vlokkerige haren, bruine tanden, haar hele handel in een boodschappenwagentje van – nota bene – de Albert Heijn. Ze schuilde voor de regen, alsof ze weggelopen was uit het lied van Guus Meeuwis: ‘Zie je daar die oude vrouw / die rustig voor de regen schuilt / deze bui is minder / dan de tranen die ze heeft gehuild’ (Op straat). ‘Een kleine bijdrage voor een dakloze,’ vroeg ze zoals zoveel van haar lotgenoten. En elke keer dat ze dat doen, beuken ze een gapend gat in mijn comfort zone.

Deze bedelaars confronteren ons met onze machteloosheid. Kennerlijk zijn we als Westerse moderne, beschaafde cultuur niet in staat om iedereen een menswaardig plekje te geven. Ze zijn de rafelrandjes van onze wereld. De vlekken op ons smetteloos blazoen van moraalfatsoen.

Een bedelverbod lost niets op. De bedelaars blijven. Ze verhuizen hoogstens naar een andere straat of wijk. En in de tussentijd klagen ze ons aan: waarom besta ik eigenlijk? Kyrië eleison.

Bron: Dit is de dag (EO, NPO1)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s