Bisschop


We hebben een nieuwe bisschop. Op het moment dat u de column van uw onwaardige dienaar leest, zit ik in de st.-Janskathedraal waar mgr. Gerard de Korte officieel wordt geïnstalleerd als bisschop van Den Bosch. Hij moet de ‘bisschoppelijke troon in bezit nemen’, zoals dat heet. Gewoon even gaan zitten dus. Sommige dingen in het leven zijn verrassend simpel.

Gerard de Korte

Ik hoop dat De Korte de verdeeldheid onder de Brabantse katholieken kan verminderen, hoewel ik bang ben dat tegen de ontkerkelijking geen kruit gewassen is. In het bisdom Groningen probeerde hij tevergeefs een ‘christelijke rennaisance’ te bewerkstelligen. ‘Maar die is er niet van gekomen,’ zei hij een tikkeltje teleurgesteld tegen de Leeuwaarder Courant. Nu zijn Brabanders gezellige cultuurkatholieken, maar voor je weet doen die ook definitief het christelijk licht uit. Laat die renaissance maar komen hier. Alles om te voorkomen dat binnen twintig jaar echt werkelijk niemand meer weet wat het verschil tussen Kerstmis en Pasen is.

Getrouwde priesters

Nu even iets anders. Mgr. Jozef De Kesel van Mechelen-Brussel pleitte deze week in de Belgische media voor een nieuwe discussie over het verplichte priestercelibaat. Getrouwde priesters moeten mogelijk zijn, aldus de Belgische kardinaal. De discussie over de vir probatus werd in Nederland al eerder opgerakeld door wijlen mgr. Tiny Muskens, maar kreeg nooit voet aan de grond.

Vrouwelijke diakens

En dan nog iets anders. Deze week meldde paus Franciscus doodleuk tegenover een vergadering van generaal oversten (de eindbazen van congregaties en ordes) dat het ‘een goed idee zou zijn’ om een studie te starten naar vrouwelijke diakens. Het gaat voorlopig nog om permanent diakonaat, zonder uitzicht op priester- of bisschopswijding. Maar hé, we hebben geduld.

Nieuwe lente

Wat is de overeenkomst tussen deze drie zaken? Drie bisschoppen (de paus is immers ook een bisschop) pleiten nadrukkelijk voor nieuwe gesprekken en discussies tussen katholieken onderling, die elkaar niet bij voorbaat verketteren. Voor een nieuw en voortdurend aggiornamento, een bij de tijd brengen van de kerk. Niet door de wereld klakkeloos en kritiekloos te aanvaarden, maar door de ogen wijd open te houden om in diezelfde wereld het werk van God te zien gebeuren.

Het is lente in de kerk. Je kan ‘m al ruiken. Kom, o heilige Geest, kom!

Bron: BN/de Stem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s