Christus Clown


Ik kom maar gelijk uit de kast. Ik ben een Hollander. Een echte. Uit Leidschendam, bij Den Haag. Sinds mijn 18e echter, woon ik met mijn lief in de mooiste provincie van Nederland. Ik heb echt moeten integreren: het vriendelijke dialect, de flexibele kloktijden, de afwezigheid van die botte directheid die ik als Hollander zo dicht bij mij draag. Maar het toppunt van deze liefdevolle integratie is en blijft het carnaval.

Kijk, ziet u, ik wil u dat even uitleggen. Hollanders kunnen geen carnaval vieren. Daar kunnen zij ook niets aan doen. Ze hebben er geen aanleg voor. Ze missen het juiste gen. Zelfs de meest katholieke noordelingen zijn eigenlijk protestants-van-begeerte. Ze kunnen het niet helpen. Zuinigheid, vlijt, bescheidenheid, hard werken, het zijn mooie eigenschappen, maar volstrekt ongeschikt voor het vieren van zo’n serieus feest als carnaval.

Soms komen die Huillanders naar beneden zakken, door de rivieren heen, om bij ons een lekker feestje te vieren. Geen probleem natuurlijk. We zijn de gastvrijheid zelve hier. Maar die vreemde snuiters weten vaak niet precies hoe het hoort. Daarom was het dan ook nodig dat de Brabantse carnavalsorganisaties een folder verspreiden met de do’s en don’ts van het carnaval. In die folder wordt uitgelegd dat ook een luchtig geklede carnavalvierende vrouw het niet vanzelfsprekend aangenaam vindt als ze door een wildvreemde in haar aantrekkelijke achtergevel wordt geknepen. Het blijven rare jongens die Hollanders.

Toch blijft carnaval voor mij nog steeds een grote uitdaging. Ik heb niet die vanzelfsprekende en opgetogen gelatenheid om me head on in een hossende menigte te werpen. Maar ik kijk er zo graag naar. Naar die monniken, paters en nonnetjes, die pausen en de kardinalen, die feest vieren alsof er niets aan de hand is in de wereld of in de wereldkerk.

En soms kan je Hemzelf ook betrappen. Hij viert zo graag carnaval. Verkleed als YMCA-cowboy of in een ezelspak. Hij steekt de draak met de gekroonde hoofden. Wie machtig is, wordt vernederd. Wie verschopt en verslagen is, wordt opgeheven. De nar is koning. De burgemeester even ambteloos burger. Hij zingt. Hij danst.  God woont in Frankrijk, maar hij viert carnaval in Brabant.

Een gezegende carnaval.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s