Nelly, ik zie je aan de overkant


Nelly Steinstra is niet meer. De Grand Dame van de Nederlandse catholica bad afgelopen maandag op dinsdagnacht haar laatste brevier. De doodsoorzaak lijkt een hartkwaal te zijn, maar een gebroken hart lijkt me een betere diagnose.

‘Tante Nelly’ zoals ze in het netwerk van priesteropleidingen wel half spottend, half bedrukt werd genoemd, was de drijvende kracht achter het Contact Rooms Katholieken (CRK). In de hoogtijdagen, in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw, stond CRK met Nelly aan het hoofd, op de barricade voor het behoud van de oude normen en waarden in de catholica. Favoriete vijand van het CRK was de Acht-Meibeweging, die juist actie voerde voor een frisse, progressieve wind in de kerk. Beide groepen zijn overigens feitelijk ter ziele. De oude polarisatie is definitief voorbij.

Nelly ademde een barokke soort katholicisme uit, van wierook, rozenkransen en processies tot een met een heuse maagdenwijding, die zij in 2004 ontving uit de handen van kardinaal Simonis. Ik heb haar één keer persoonlijk ontmoet. Samen met mgr. Rob Mutsaerts kwam zij langs op de onze theologische faculteit in Utrecht. Nelly kende onze panden nog van de tijd dat zij er woonde, samen met mgr. Theo Hendriksen (inmiddels ook overleden). Hun woonhuis werd een plek voor bijeenkomsten van behoudende priesters. En er werd wel gefluisterd dat menig bisschop, waaronder Eijk en Punt, zijn benoeming te danken had aan de lobby van deze priestersalon. En ook ik was onder de indruk van haar persoonlijkheid.

Toch moest Nelly uiteindelijk haar meerdere erkennen in Simonis’ opvolger, kardinaal Eijk. In 2009 verbood Eijk haar om nog langer actief te zijn als vrijwilliger van de Catharinakathedraal in Utrecht. Ze had het in haar hoofd gehaald Eijk te bekritiseren over de (naar later bleek tijdelijke) sluiting van de Utrechtse priesteropleiding. Tussen Nelly en Eijk kwam het dan ook nooit meer goed. De ironie is groot. Verstoten door een exponent van de strenge kerk, waar zij zelf zo lang voor had gestreden, door een aartsbisschop die zij zelf had helpen benoemen. Hartfalen? Zal best, maar ik denk eerder een gebroken hart.

Nelly, moge de engelen je geleiden naar het paradijs. Requiescat in pace. Ik zie je aan de overkant.

Bron: BN/de Stem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s