Wouter de twijfelaar


Wouter ken ik eigenlijk pas persoonlijk sinds twee weken. Toffe gozer. Lekker gekarteld in zijn uitspraken, maar wat mij betreft met zijn hart op de goede plaats. Hij is een twijfelaar geworden. En ik heb de blogs waarin hij open en eerlijk verslag doet van zijn twijfels, met bijzonder veel aandacht en plezier gevolgd. Het is moedig voor een mens, die zo in de kerkelijke wereld zit als Wouter, om niet alleen zijn twijfels te omarmen (in plaats van wanhopig te ontkennen), maar dit ook hier publiekelijk rekenschap van af te leggen.

Ik hoorde van Wouter dat zijn eerlijkheid hem ook veel negatieve reacties heeft opgeleverd. En dat kan ik nog wel begrijpen ook. Twijfel is als de pest voor veel zekerwetengelovigen. Voor je het weet zijn ze ermee besmet. Dus werpen zij de twijfelaar uit hun midden om zo hun eigen existentiële hersenknagertje het zwijgen op te leggen. En dat is eigenlijk best vreemd. Wat twijfelen hoort bij doorleefd geloven, als ijs bij de Elfstedentocht. Zonder ijs geen tocht, zonder twijfel geen geloof.

Beroemde twijfelaars

De EO – niet bepaald het baken van geloofstwijfel in Nederland – laat vijf grote christenen aan het woord, die allemaal twijfelen: C.S. Lewis, Moeder Theresa, maarten Luther, Johannes Calvijn en paus Franciscus. Vergeef me dat ik even uit een katholieke reflex vooral die laatste eruit pik. In 2013 zei hij in een interview met America Magazine (geciteerd in TheWeek.com):

Het risico verbonden aan het proces om God in alles te zoeken en te vinden [het adagium van de Jezuïeten], is het enthousiasme om alles te willen begrijpen, om met menselijke zekerheid en arrogantie te zeggen: God is her. We zullen alleen een God vinden die zich aan onze maatstaven houdt.

De Dominicaan André Lascaris echoot in zijn weblog de woorden van Franciscus:

Het is beangstigend een bisschop [hij doelt op mgr. Eijk] te hebben die geen twijfel heeft over zichzelf, over wat hij gelooft en doet. Geen twijfel kennen betekent dat je niets meer kunt leren. Niet openstaan voor nieuwe inzichten: leven zonder twijfel is gevangen zitten in een kooi zonder venster.

Bekering

Mag ik je de woorden van deze grote denkers meegeven, Wouter. Niet om een reconversio te bewerkstelligen, noch om je te bekeren tot het katholicisme (maar je bent wel altijd welkom uiteraard J), maar als steuntje in de rug. Twijfelen aan alles wat je gelooft, kan resulteren in een verlies van alles waar je ooit in geloofd hebt. En dat kan allememaggies pijn en verdriet doen. Maar wellicht keert een ander soort geloof terug na door de twijfel te zijn heengetrokken. Een ander geloof, een steviger geloof, een doorleefder geloof.

Na twijfel kan nieuw geloof komen. Het kan. Het hoeft niet. En dat is het gevaar, de uitdaging, living on the edge. Maar het is het risico waard. Altijd. Ik zegen jou en je zoektocht, waar die ook uit moge komen. En Wouter, bid ook voor mij. Want niemand is zonder twijfel. Ook ik niet.

Bron: Creatov.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s