Knockin’ on Mary’s Door


Christy Moore (1945) is een Ierse zanger, gitarist en songwriter, bekend om zijn sociaal-maatschappelijke songteksten. Een van zijn meer grappige – maar niet onkritische – liedjes is ‘The Knock Song’ (lyrics).

Moore heeft het over Me Mother die naar ‘het Westen’ trok, verdwaalde en uiteindelijk in het kleine plaatsje Knock verzeilde. Om te begrijpen waar hij het nu eigenlijk over heeft, moet je weten dat Knock (in het Iers An Cnoc, ‘de heuvel’) slaat op de enige Mariabedevaartsplaats van heel Ierland. Maria had vast een grootsere plek voor ogen om te verschijnen, maar ze verdwaalde, aldus Moore, en eindigde in Knock.

Verschijning

Het verhaal van Knock begint op de zomeravond van 21 augustus 1879. Het regent pijpenstelen, het weer waar Ierland zo wereldberoemd is geworden. Een zekere Mary McLoughlin zag op die avond een helder licht bij de parochiekerk: drie standbeelden in een helder licht. Maar ja, het regende, dus schonk ze er weinig aandacht aan. Als ze haar verhaal vertelt, gaat het nieuws als een lopende vuurtje door Knock.

Hoewel de getuigen het niet helemaal met elkaar eens zijn, wordt het algemene beeld van duidelijk. De eerste is ‘Maria’, een mooie vrouw in een witte mantel. Op haar hoofd een draagt ze een kroon met kruisen erin verwerkt. Aan haar rechterhand staan een ‘Jozef’, zijn hoofd licht naar haar toe gebogen. Links van Maria staat ‘Johannes’, gekleed als een middeleeuwse bisschop en in zijn linkerhand een evangelieboek. Sommige zieners maken ook melding van een lam dat op een altaar staat met daarachter een kruis.

Erkenning

De verschijning van Knock werd al snel erkend en kreeg enkele belangrijke katholieke gasten over de vloer, waaronder Moeder Teresa (1993) en paus Johannes Paulus II (1979). Het eenvoudige kerkje en het even eenvoudige dorpje hebben een enorme transformatie doorgemaakt, ingegeven door de toestroom van honderdduizenden pelgrims uit Ierland en erbuiten. Het aantal van een miljoen pelgrims per jaar wordt ruim gehaald. De ruimte om de parochiekerk, op de plek van de verschijning, verrees een plein dat aan 10.000 gelovigen plaats biedt. Hotels, restaurants, pensions en zelfs een vliegveld verrezen als paddenstoelen uit de grond.

Ook dat aspect wordt door onze Ierse zanger Moore mild-satirisch op de hak genomen. Hij zingt:

From Fatima to Bethlehem, from Lourdes to Kiltimagh,
There’s never been a miracle like the airport up in Knock

To establish terra firma he draw up a ten year plan
And started running dances around 1961.
He built a fantabulous church, Go h-álainn, on the holy ground
And once he had a focal point he started to expand

Chip shops and Bed and Breakfasts sprung up over night.
Once a place for quiet retreats now a holy sight.
All sorts of fancy restaurants for every race and creed
Where black and white and yellow pilgrims all could get a feed

De vraag bij elke Mariaverschijning is natuurlijk wat er precies aan de hand is geweest. Critici doen religieuze verschijningen zoals die in Knock graag af met dooddoeners als hysterie of hallucinatie. Maar dat is te kort door de bocht. Er is echter wel iets geks aan de hand met de manier waarop de zieners de verschijning van Maria verschijnen. Het lijkt alsof ze onbewust een al reeds eerder bestaande afbeelding van Maria beschrijven. Wil je weten welk beeld en waarom juist dat beeld?

Ga dan met ons mee op de VNB-reis naar Ierland!

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s