‘Ik geloof het wel’


Voorpublicatie uit: ”Ik geloof het wel.’ Over kerk, cultuur en geloven in Nederland aan het begin van de 21e eeuw’, in: Joosr de Wal (red.), Van Jan Dibbets tot Tinkebell. Hedendaagse kunst in Nederlandse kerken. 1990-2015, Eindhoven (2015), p. 17-23.

Als kind heb ik nog het rijke Roomsche leven meegemaakt. Hoewel ik in 1978 geboren ben, hebben mijn ouders mij nog weten onder te dompelen in de breedte en de diepte van de katholieke ritualiteit, liturgie en volksdevotie. Ik sleet mijn kinder- en jongerenjaren met rozenkransen, bidprentjes en eucharistische aanbidding. Ik liet mij met wijwater zegenen elke zondag tijdens het Asperges me. Ik snoof de wolken wierook op tijdens de evangelielezing. Ik bezocht bedevaartsplaatsen van heiligen wier naam ik me niet eens meer kan herinneren. Ik bad tweemaal daags het breviergebed. Ik beklom de onderste sporten van de rooms-katholieke lekenhiërarchie door achtereenvolgens misdienaar, acoliet en koster te worden.

De pastoors van de Sint-Jacobuskerk in Den Haag en de HH. Petrus en Pauluskerk in Leidschendam, respectievelijk H.J.M. Hofstede en Guus Hendriks, leerden mij dat liturgie met grote ernst en aandacht gevierd moet worden. Pas tijdens mijn studie aan de toenmalige Katholieke Theologische Universiteit te Utrecht (thans de Tilburg School of Catholic Theology) begreep ik dat de ernst waarmee het heilige spel der liturgie gevierd dient te worden, een flinke dosis luchtigheid en ongedwongenheid zeker niet in de weg hoeft te staan.

Met andere woorden, ik heb het rijke roomsche leven nog mee mogen maken, terwijl dat leven eigenlijk al niet meer bestond. Mijn parochies in Leidschendam en Den Haag vormden een merkwaardige enclave in een snel ontkerkelijkende wereld, een veilige haven voor een gevoelig jongenshart dat verlangend meeleefde met heiligenverhalen en niets liever wilde dan priester worden. Priester ben ik nooit geworden, maar mijn fascinatie voor de rk kerk en de liefde voor de onuitsprekelijke God hebben me wel naar de theologische faculteit gedreven. Van beide keuzes, voor het grootseminarie en daarna voor de academie, heb ik nooit spijt gehad. (Einde voorpublicatie.)

Bestellen via: uitgeverij Lecturis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s