Life is strange. Een tweede kans is niet altijd beter


Wat zou het leven toch fijn zijn als je bij een foute keus de tijd zou kunnen terugdraaien? Ja? Nee dus. Life is strange laat je beseffen dat de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van je keuzes op die manier alleen maar groter wordt. Ondragelijk zelfs. Review Life is Strange, episode 1.

Het relatief onbekende Dontnod Entertainment lanceerde een paar dagen geleden de game Life is strange. Het is meer een interactieve film dan een videogame in de traditionele zin van het woord. Dontnod brengt de game in vijf episodes uit, die steeds twee maanden na elkaar worden uitgegeven. Een concept dat ze duidelijk van Walking Dead hebben afgekeken. Geeft niet, daar werkte het ook uitstekend. Life is Strange is een driedimensionale point-n-click adventure gecombineerd met simpele physics puzzeltjes. Ook dat werkt verrassend goed. In deze review bespreek ik dan ook deel 1. Zodra de andere episodes uit zijn, volgen ook de volgende recensies.

Chicklit hits video games?

De gamer kruipt in de huid van de achttienjarige Max Caulfield, die na een vijfjarige afwigheid terugkeert in haar geboortestadje Arcadia Bay om te gaan studeren aan de Blackwell Academy, een soort kunstacademie. Max – een verkorting van Maxime – is aan de ene kant een stereotypische onzekere 18-jarige meisje/vrouw die in de rollercoasterjaren van het leven een veilige weg probeert te vinden. Clichés buitelen over elkaar: ze is een loner, wordt gepest door de populaire meisjes en genegeerd door de stoere gozers. Ze is onzeker en vindt troost bij mede-outcasts, die natuurlijk veel leuker zijn dan de populaire typetjes. Maar voor we ‘chicklit hits video gaming’ gaan brullen, Dontnod weet er een mooie twist aan te geven.

Tijdmanipulaties 

De twist die Dontnod aan het clichéverhaal toevoegt, is het ‘butterfly effect‘. Max is namelijk op mysterieuze wijze in staat om de tijd te manipuleren. Ze krijgt niet alleen visioenen van een naderende natuurramp die Arcadia Bay gaat treffen, maar – voor de game belangrijker – ze kan de tijd een korte periode ‘terugspoelen’. Daardoor kan je moeilijke gesprekken net zo vaak overdoen tot je uiteindelijk wel de naam van je klasgenoot weet te mompelen, waardoor je een beetje broodnodige hulp van haar krijgt. Je kan zo ook zonder gevaar in allerlei files snuffelen: als je betrapt wordt, spoel je de tijd gewoon terug. De ‘gestolen informatie’ hou je gewoon, net als objecten die je op je lichaam draagt. Leuk voor de eerder genoemde puzzels.

Butterfly effect

Sommige keuzes zijn echter niet ‘te fixen’ met een beetje tijdmanipulatie. Je kan namelijk wel de korte termijn consequenties van je beslissingen overzien, maar niet de middellange, laat staan de langetermijnconsequenties. En met dat soort dilemma’s zit Life is strange vol. Je ziet een klasgenoot bedreigt worden door een conciërgetype. Grijp je in (klasgenoot blij), of maak je een foto (klasgenoot pist, maar je hebt wel bewijsmateriaal in handen). Het butterfly effect zorgt ervoor dat de geringste wijziging in het verloop van de gebeurtenissen, enorme consequenties hebben later in de game. En Dontnod heeft beloofd dat de schijnbaar kleine beslissingen in episode 1 tot en met episode 5 gevolgen zullen hebben.

Verantwoordelijkheid

Je zou denken dat het kunnen terugspoelen van de tijd, verkeerde beslissingen tot het verleden zou kunnen laten behoren. Maar het tegendeel is, hoe paradoxaal ook, precies het geval. Omdat je nu alle tijd hebt om je keuzes te overwegen en zelfs verschillende opties voor een korte periode kan ‘proberen’, komt er nog meer morele druk op je beslissingen te liggen. Je hebt immers meer tijd om erover na te denken. Het excuus dat je snel moest beslissen of ‘ja, maar dat kon ik toch ook niet weten’ werken nu niet meer. En verkeerde beslissingen komen nu dubbel zo hard aan: je had immers alle mogelijkheden om een andere keuze te maken. Keuzestress op hoog moreel niveau dus. Voortdurend een tweede kans krijgen, werkt dus eindelijk contraproductief, is de (voorlopige) boodschap van Life is strange.

Fotografie

De grap is natuurlijk dat Max, net als haar medestudenten, een opleiding volgt voor fotograaf. En wat is nu net het kenmerk van een foto anders dan de onwrikbare vereeuwiging van het verleden. Max maakt daarom ook niet voor niets uit principiële redenen alleen gebruik van analoge camera’s: een hint naar het pre-Photoshop-tijdperk, waarin foto’s nog min of meer als betrouwbare getuigen van het verleden konden worden beschouwd. En juist deze fotograaf kan het verleden ongedaan maken, hoe ironisch,

Hoe oud ben jij?

Eén ding snapte ik niet zo goed tijdens het spelen van de eerste episode. Max en haar vriend(inn)en zijn volgens de narratief minstens 18 jaar oud: ze studeren immers op het eerste jaar van het hoger onderwijs. Maar tegelijkertijd vond ik het gedrag en de taal van de personages jonger klinken, zo’n 15 of 16 jaar oud. Uiteindelijk viel het kwartje: Dontnod laat de tieners experimenteren met (soft)drugs, tabak, alcohol en seks. Niets over the top trouwens. Veel blijft impliciet en de seksuele aantrekkingskracht tussen Max en haar beste vriendin is duidelijk voelbaar voor de gamer, maar blijft ingetogen en kwetsbaar. Erg mooi wat mij betreft. Maar ja, als deze game ook in Amerika gespeeld moet kunnen worden, dan kan je geen minderjarigen laten experimenteren met seks, drugs and rock ‘n’ roll, zeker niet als elke vorm van opgeheven vingertjes achterwegen blijft. Ik denk dat Dontnod zich gedwongen zag zijn personages volwassen te ‘schrijven’, terwijl hun emotionele ontwikkeling iets jonger lijkt te liggen.

Ik ben héél erg benieuwd naar de komende vier episodes. De eerste episode heb ik in één ruk binnen enkele uren uitgespeeld. En ik had zeker geen haast. Te kort, veel te kort. Ik wil meer, veel meer van Max en haar geheimzinnige krachten. Ik wil zien of ze bestand is tegen de immense druk van een afgewogen verantwoordelijkheid versus onvoorziene consequenties. Wordt vervolgd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s