Frank G. Bosman werd dit jaar verkozen tot ‘meest spraakmakende theoloog’ van Nederland. De cultuurtheoloog ziet het als zijn opdracht een brugfunctie te vervullen tussen religie en de moderne cultuur. Daarom publiceert hij, bloggend en twitterend, over onderwerpen die op zijn minst ongebruikelijk zijn voor een theoloog. Dat is nodig, want religie vindt steeds minder plaats achter de muren van instituten, stelt Frank G. Bosman: “Dus moet je op zoek gaan naar waar het wel is: in soapseries, games, popsongs.”

Een tijdje geleden werd u tijdens de Nacht van de Theologie bekroond tot meest spraakmakende theoloog van Nederland. Sindsdien bent u hard op weg zelf een mediapersoonlijkheid te worden. Hoe is dat voor iemand die voorheen vooral een beschouwende rol had, waar het media betreft?

Ik was natuurlijk al een tijd in de media actief, maar sinds die prijs is de mediabelangstelling flink toegenomen. Ik vind het leuk, de aandacht van alle media. Ik geniet van de publieke rol die ik heb gekregen, maar dat moet ook; je wordt geen goeie mediaman als je niet van de media houdt.

Bent u daarmee nog wel in staat uw eigen rol in de media te beschouwen? Wie bent u, als mediamens?

Ik ben een privé-persoon, maar werk ook bij een faculteit katholieke theologie, met Vaticaanse goedkeuring daaraan. Ik word naar mijn mening gevraagd omdat ik theoloog ben, omdat ik betrokken katholiek ben, dat zijn allemaal aspecten die je in de gaten moet houden. Ik kan niet zomaar in de pers gaan roepen wat Frank Bosman uit Vlijmen denkt, het is altijd wat meer. Mensen zien je als vertegenwoordiger van faculteit of kerk, en daar dien ik rekening mee te houden.

Daaraan confirmeert u zich, en u spreekt zich uit over uw geloof. Tegelijkertijd beweegt u zich in de bijna anarchistische wereld van internet: twitteren, bloggen, games. Hoe vindt u de balans?

Ik vind dat je als academicus en als betrokken katholiek de verantwoordelijkheid hebt om je actief met de wereld te bemoeien. Dat betekent dat je alles wat je op de academie of als theoloog uitvogelt, met een zo breed mogelijk publiek probeert te delen. En daar hoort voor mij alles bij: bloggen, twitteren, nadenken over moderne cultuuruitingen als games en films. Dat is de manier waarop de samenleving nu met elkaar omgaat, dus daar doe ik gewoon aan mee.

Daar liggen de terreinen waar kerk en moderne cultuur botsen. Zoekt u dat op?

In dat conflict wil ik me wel bewegen, met als doel dat bij elkaar te brengen. Enerzijds wil ik laten zien welke enorme spirituele schat de katholieke traditie bevat. Tegelijkertijd wil ik richting de kerk laten zien dat je overal religie ziet opduiken, als je goed om je heen kijkt. Het bevindt zich meer en meer buiten de muren van de geïnstitutionaliseerde religie, dus je moet op zoek gaan naar waar religie plaats vindt. En dat vind je in de moderne cultuur in films, reclames, in soapseries, popsongs, in videogames. Bijvoorbeeld in science fiction games als Fallout, of Mass effect. Dat zijn spelen die tjokvol zitten met bijbelverwijzingen. Je ziet citaten uit de Apocalyps, termen uit de bijbel, christelijke referenties.

En als u dat vindt, wat wilt u dan aantonen?

Ik vind het sowieso leuk om daar naar te zoeken en het te vinden, dat is mijn nieuwsgierigheid. Tegelijkertijd laat het zien dat het christelijk verhaal, los van instituten, nog springlevend is, als een van de voornaamste culturele bronnen van onze samenleving. Als wij een verhaal aan elkaar willen vertellen dat er echt toe doet, over existentiële zaken als boete, vergeving, schuld, dan maken we automatisch gebruik van de christelijke symbooltaal. Dat vind ik mooi om te laten zien: het enorme reservoir aan verhalen en beelden uit de christelijke traditie, dat de afgelopen eeuwen in ons collectieve onderbewustzijn is gekomen. Dat is voor mij een aanduiding dat het christelijk verhaal nog steeds een grote relevantie heeft. Dat het verhaal ons iets kan vertellen over wat echt waardevol is in het leven. En dat verhaal verdient het om steeds opnieuw verteld te worden. Dat vertel ik nu ook, en dat gebeurt zie je terug in moderne cultuuruitingen als games, series als South Park, films. Het christelijk verhaal is overal, je moet het alleen zien!

Bron: Perspectief