Vandaag (30-05-08) kwam de langverwachte islamitische reactie op de ‘Wildersfilm’ Fitna. De film Beyond Fitna is gemaakt door Iraanse religieuze studenten en is op diverse websites te zien en te downloaden. De Iraanse filmmakers zetten Iran neer als een welvarende, moderne natie, de Islam als een vredelievende godsdienst en het Westen als een joods-christelijk leger dat onder president George W. Bush de kruistochten van weleer wil afmaken. Helaas laten de makers nogal wat inhoudelijke steekjes vallen.

De film bestaat uit vier delen. In het eerste (korte) deel wordt een historische continuïteit gesuggereerd tussen Mozes (jodendom), Jezus (christendom) en Mohammed (islam). Hiermee wordt het aloude islamitische idee uitgedrukt dat de Islam de beide ‘moederreligies’ – Jodendom en Christendom – heeft ‘vervangen’ (‘substitutietheologie’) en van Mohammed als het ‘zegel’ van alle voorafgaande profeten. De uit de Koran geciteerde teksten worden vergezeld van beelden uit de film ‘The Ten Commandments’ (uit 1956 met Charlton Heston in de rol van Mozes) en de ‘The Messenger of God’ (1977 met Anthony Quinn in de rol van Mohammeds oom) van Moustapha Akkad. De Syrisch-Amerikaanse regisseur Akkad (1930 – 2005) is vooral bekend van deHalloween-serie. Saillant detail is dat hij overleed op 9 november 2005 bij een bomaanslag in Amman (Jordanië). De aanslag werd opgeëist door Al-Qaeda (sic!)

Reclame-filmpje

Het tweede deel bestaat uit een montage van beelden van het moderne Iran. De compilatie lijkt zo weggelopen uit een commercial: Visit beautiful Iran of iets dergelijks. Iran wordt neergezet als een moderne samenleving waar lachende mannen en gesluierde vrouwen in perfecte harmonie samenleven en werken. Als klap op de vuurpijl wordt ook een Joodse familie die het Pesach-maal vieren opgevoerd, tezamen met christenen die in alle rust en vrijheid de eucharistie vieren. De boodschap is duidelijk: onder de Islam bestaat grote religieuze tolerantie, misschien nog wel meer dan in het zogenaamde ‘Vrije Westen’. Ook worden er knappe Europese vrouwen getoond die gesluierd en onder de titel ‘Europese nieuwe moslims’ vertellen over hun overstap naar de Islam. De profeet wordt geciteerd: “The best among my people are those who respect their wives most.” Dat deze schets van het moderne Iran enige nuancering behoeft, staat natuurlijk vast.

Islamitische wetenschap

In de volgende gedeelte wordt de avant garde van de (middeleeuwse) moslimwetenschap opgevoerd: onder andere Jaber-Ibn Hayan (chemicus/alchemist, 721 – 815), Zakarīya Rāzi (filosoof-arts, 865 – 925) en de in Europese filosofie en theologie zo vooraanstaande Avicenna (980 – 1037). Wie ontbreekt is de andere grote invloedrijke Arabische filosoof Averroes (1126 – 1198). Op zich is dit echter wel te begrijpen omdat zijn orthodoxie nogal in twijfel is getrokken door orthodoxe moslims. Ook wordt de Franse sociaalpsycholoog Gustave le Bon (1841 – 1931) opgevoerd, die gezegd zou hebben: “Tot de 15 e eeuw durfden Westerse geleerden hun wetenschappelijke claims niet te uiten zonder dat deze werden gesteund door moslimgeleerden”. Wederom is de keuze voor deze geleerde opmerkelijk te noemen, net als de keuze voor de regisseur Akkad. Adolf Hitler, die later in de film even figureert, maakte voor zijn boek Mein Kampf gebruik van de theorieën rond massapsychologie van Le Bon. Het gedeelte wordt afgesloten met de constatering dat toen Galileo Galilei (1564–1642) zijn theorieën over de aarde en de zon moest berouwen vanwege kerkelijke ban, de moslims hier al vierhonderd jaar eerder achter waren gekomen.

Genocide

In het vierde deel komt Beyond Fitna bij zijn eigenlijke kern uit: de genocide op miljoenen moslims door het joods-christelijke Westen. Het gedeelte begint met de tekst: “Islam does not at all admit genocide to expand religion (…) Jihad in Islam is for self defense”. Tegenover dit vreedzame beeld van een louter defensieve Islam worden beelden neergezet van agressors als Adolf Hitler, George W. Bush en diverse Amerikaanse dominees en priesters die zich uitlaten tegen de Islam ten faveure van het jodendom. Daaraan gekoppeld wordt het geweld van Israël (gepersonifieerd door oud-premier Ariel Sharon) en Amerika tegen de moslims in Libanon, Palestina, Irak (m.n. de mishandeling in de Abu Graib-gevangenis), Afghanistan, Guantanamo Bay en Kosovo. Pro-joodse christenen worden weggezet als ‘Zionist-Christian soldiers’ gelardeerd met beelden van de historische kruistochten. Zoals te verwachten komt het geweld steeds van één kant: van de christenen en de joden. Helaas wordt onvermeld gelaten het geweld van moslims tegen andere bevolkingsgroepen in bijvoorbeeld Kosovo, als ook de martelingen in de Abu Graib-gevangenis onder Saddams regime.

Op de achtergrond kan je haast de infame Protocollen van de Ouderen van Zion horen, die spreken van een wereldwijd monsterverbond van joden om de wereldheerschappij over te nemen. De Iraanse filmmakers verbreden dit front tegen de Islam door ook christenen erbij te betrekken. Het geweld van de joden en christenen wordt nog eens bijbelse gefundeerd door het citeren van een vers uit Deutronomium, een boek dat beide religies delen: “Maar daarbinnen, in de steden van het land dat de HEER, uw God, u als grondgebied zal geven, mag u geen mens in leven laten” (20,16). Dit gedeelte van de film wordt afgerond met een sequentie bloederige beelden, die lijkt op die in Fitna: huilende moeders, opengereten baby’s, verkrachte vrouwen.

Besluit

De film Beyond Fitna is net zo xenofoob, eenzijdig en manipulatief als zijn voorganger Fitna van Geert Wilders. Ook in de combinatie tussen heilige teksten en tv-beelden, die op een powerpointachtige manier bij elkaar gezet zijn, lijken ze sterk op elkaar. Toch is toon van Beyond Fitna gevaarlijker dan zijn voorganger. De film Fitna heeft in het Westen vooral veel negatieve reacties gekregen: eenzijdig, geklungel en onaantrekkelijk als ‘bewijsmateriaal’ voor een oorlog tegen de ‘islamisering van Europa’. De film Beyond Fitna is als antwoord op Fitna weliswaar gericht op het Westen, maar zal ook in de Islamitische wereld veel bekeken worden. Door het gegoochel met jaartallen, citaten, wetenschappers, oude en nieuwe beelden ontstaat het beeld van een wereldwijde samenzwering van joden en christenen tegen de vreedzame religie die Islam is. De oorlogen in Irak en Afghanistan zijn feitelijk de voortzettingen van de Middeleeuwse Kruistochten. Te vrezen valt dat veel moslims zich door deze film gesterkt zullen voelen in hun toch al aanwezige afkeer van joden en christenen. De vele verschillen en ruzies tussen de twee religies en tussen de fracties binnen de religies wordt geheel achter wegen gelaten, net zoals trouwens Fitna ook al doet. Het Westen wordt als een groot, theïstisch blok neergezet, waarbij totaal wordt voorbijgegaan aan seculatisatie en de scheiding Kerk-Staat. De Iraanse makers hebben kennelijk in de verste verten niet door waar het bij de door hen zo vervloekte Verlichting eigenlijk om draait.

Al met al is het uit sociologisch oogpunt een interessante film, maar uit cinematografisch gezien net zo slechte als Fitna. De film heeft echter een potentieel levensgevaarlijk lading omdat het ’t al aanwezige antisemitisme en antichristelijke sentimenten in het Oosten zaal aanwakkeren. Natuurlijk is niet elke moslim anti-joods en antichristelijk, maar het is toch spijtig dat de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad het voorbeeld van zijn Nederlandse collega premier Jan-Peter Balkenende niet heeft gevolgd door bij herhaling te verkondigen dat Beyond Fitna op geen enkele manier de mening van de Iraanse regering of het Iraanse volk vertegenwoordigt. Een gemiste kans?

Bron: Dit artikel is eerder gepubliceerd op KatholiekNederland.nl.

Advertenties